Uzasadnienie
M.Z. pismem nadanym w dniu 1 grudnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...] zobowiązującą do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych.
Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej r. pr. P.S. za pośrednictwem poczty w dniu 24 października 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji znajdującego się w aktach administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie z treścią art. 54 § 1 wyżej cytowanej ustawy, wniesienie skargi odbywa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei po myśli art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanym przypadku zaskarżona decyzja Wojewody [...] o numerze wskazanym w sentencji została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 października 2016 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję upływał więc 23 listopada 2016 r. (środa). Tymczasem, skarga została nadana przez skarżącego w dniu w 1 grudnia 2016 r., czyli po terminie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie.