Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. M. C. został uznany za osobę bezrobotną z dniem [...]r. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Działu ds. Ewidencji i Świadczeń Powiatowego Urzędu Pracy w K. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta K., na podstawie art. 9 ust 1 pkt 14, lit. b oraz art. 71 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) orzekł o odmowie przyznania M. C. z dniem [...]r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący otrzymał powyższe decyzje w dniu [...]r..
Pismem z dnia [...]r. M. C. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, zaś w dniu [...] r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Pismem z dnia [...] r. organ odwoławczy zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Skarżący wyjaśnił, iż "bezpośrednią przyczyną uchybienia terminu do wniesienia odwołania było oczekiwanie na wydanie przez ZUS informacji pisemnej o przebiegu ubezpieczenia z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej". W dniu rejestracji M.C. został poinformowany o konieczności złożenia dokumentów poświadczających okresy ubezpieczenia.
Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 oraz art. 58 i 59 k.p.a. orzekł o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowie przywrócenia terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż M. C. nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Zdaniem organu skarżący powinien był wnieść odwołanie od decyzji organu I instancji niezależnie od faktu oczekiwania na informacje ZUS w sprawie ubezpieczenia z tytułu działalności gospodarczej. Oczekiwanie na informację ZUS nie stało na przeszkodzie, aby skarżący mógł wnieść odwołanie w ustawowym terminie 14 dni.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. C. wniósł o uchylenie postanowienia Wojewody [...] w całości, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zwolnienie od kosztów postępowania oraz przyznanie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, iż jego zdaniem uprawdopodobnił on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a przedmiotowy dokument wydany przez ZUS miał zasadnicze znaczenie dla sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 lutego 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe oraz odmówił ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 wyżej powołanego aktu).
Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.
Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ustawa o p.s.a.) decyzja podlega uchyleniu w całości lub w części, jeżeli sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Sąd z urzędu stwierdza, iż w toku postępowania doszło wprawdzie do naruszenia prawa procesowego, ale nie mającego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia (...) uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Jeżeli jednak strona, która uchybiła terminowi, złoży wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i załączy do niego odwołanie, wówczas organ drugiej instancji musi najpierw wydać postanowienie w sprawie przywrócenia terminu, a dopiero, kiedy zapadnie ostateczne postanowienie o odmowie przywrócenia terminu – organ może postanowić o uznaniu odwołania za wniesione z naruszeniem obowiązującego terminu. Wydanie w jednym postanowieniu rozstrzygnięcia i o uchybieniu terminu i o odmowie jego przywrócenia stanowi zatem naruszenia art. 134 w zw. z art. 59 §2 k.p.a. Naruszenie to nie miało jednak istotnego wpływu na wynik postępowania, którego przedmiotem jest ocena przyczyn opóźnienia terminu.
Skarżący w swoich pismach nie kwestionował faktu, iż uchybił ustawowemu terminowi i pomimo, iż stwierdził, że zaskarża postanowienie z dnia [...] r. w całości, to w istocie skarży jedynie odmowę przywrócenia terminu W tej sytuacji przedmiotem postępowania jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.
W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, dopełniając jednocześnie czynności, dla której określony był termin(art. 58 §1 i 2 k.p.a.).
Skarżący otrzymał decyzję w dniu [...] r.. Czternastodniowy termin do złożenia odwołania upływał zatem z dniem [...]r. Tymczasem odwołanie zostało złożone dopiero w dniu [...]r., zaś wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu [...]r. Jeszcze później M.C. wskazał na przyczynę opóźnienia, powołując się na konieczność oczekiwania. dokumentu z ZUS. PUP wprawdzie nie wyjaśnił, kiedy M.C. otrzymał pismo ZUS datowane [...]r. (w którym zresztą organ ten nie potwierdził faktu opłacania składek), skarżący wskazuje datę [...]., nie ma to jednak znaczenia dla oceny zasadności wniosku skarżącego.
Kodeks postępowania administracyjnego wymaga uprawdopodobnienia okoliczności, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Strona winna zatem uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Przeszkoda ta musi istnieć przez cały czas biegu terminu przepisanego dla dokonania danej czynności.
Wskazana we wniosku przyczyna nie usprawiedliwia opóźnienia w złożeniu odwołania. Przy ocenie braku winy organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Podkreśla się, że przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie terminu nie byłoby dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a brak winy przy niedopełnieniu czynności procesowej oznacza istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia (Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz pod red. M.Jaskowskiej, A. Wróbla, Zakamycze 2000, str.368-369).
Trafnie więc w rozstrzyganej sprawie organ odwoławczy przyjął, iż przyczyny opóźnienia, wskazane przez skarżącego nie należą do przyczyn usprawiedliwiających opóźnienie w złożeniu środka odwoławczego. Oczekiwanie na dokumenty, które M.C. winien był złożyć jeszcze w toku postępowania przed organem I instancji, nie usprawiedliwia opóźnienia. Już w dacie rejestracji w powiatowym urzędzie pracy– w dniu [...]r. - wnioskodawca został poinformowany o konieczności udokumentowania okresów ubezpieczenia. Okoliczność, że do dnia wydania decyzji M.C. nie otrzymał stosowanego dokumentu, nie uprawniała go do spóźnionego złożenia odwołania. To na składającym wniosek o zasiłek dla bezrobotnych ciąży bowiem obowiązek udokumentowania okresów uprawniających do otrzymania świadczenia. W żadnym razie trudności ze złożeniem dowodu nie są okolicznością usprawiedliwiającą naruszenie terminów ustawowych.
Skargę M.C. należało w tej sytuacji oddalić jako niezasadną, stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy o p.s.a.