Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.
A.K. nadał w dniu [...] wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Zakwestionował stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, iż nie otrzymuje dodatku mieszkaniowego, co spowodowało powstanie zadłużenia we Wspólnocie Mieszkaniowej. Wskazał, iż zamieszkuje w mieszkaniu składającym się z pokoju wraz z kuchnią oraz posiada pomieszczenie na działalność gospodarczą, które wymaga remontu. Ponadto pobiera zasiłek stały od [...] w wysokości [...] zł oraz bony towarowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. osobie fizycznej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego), gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących pomocy społecznej.
Skoro więc A.K. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta część jego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie była przedmiotem rozpoznania.
Z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wynika, iż prowadzi on gospodarstwo domowe samodzielnie. Nadto zamieszkuje w mieszkaniu składającym się z pokoju wraz z kuchnią oraz posiada lokal na działalność gospodarczą, który wymaga remontu. Nie posiada żadnych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku. Na dochód skarżącego składa się zasiłek stały w wysokości [...] zł oraz zasiłek okresowy w formie bonów towarowych. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżący nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna.
W tym stanie rzeczy należy podkreślić, iż sytuacja finansowa skarżącego jest trudna, a otrzymywane środki pieniężne z pewnością nie mogą zaspokoić jego wszystkich kosztów utrzymania i nie pozwalają na poczynienie żadnych oszczędności.
Tym samym nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącego i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.