Uzasadnienie
A.I. wniosła o wymierzenie Wójtowi Gminy N. grzywny przewidzianej w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), wobec niewykonania przez niego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2003 r., sygn.akt 4 II SA/Ka 2126/03.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została wniesiona [...]. W tym czasie nie obowiązywała już powołana w skardze ustawa o NSA, bowiem utraciła ona moc z dniem 1 stycznia 2004 r. – stosownie do art. 3 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271 z późn. zm.). Z tym dniem procedurę sądowoadministracyjną reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Żądanie wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej należy zatem ocenić w świetle tej ustawy. Wymierzenie grzywny w związku z bezczynnością organu po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny przewiduje ona w art. 154 § 1. Dopuszcza on wniesienie przez stronę skargi w tym przedmiocie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.
A contrario należy więc przyjąć, że nie jest dopuszczalna skarga o wymierzenie grzywny w przypadku, gdy sąd administracyjny wydał wyrok oddalający skargę. Tymczasem taki charakter ma wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2003 r., sygn.akt II SA/Ka 2126/03, który został wskazany w skardze. Wyrokiem tym oddalona została bowiem skarga Gminy N. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Ś. W tym stanie rzeczy z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.
SW