Uzasadnienie
Zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.s.a., Sąd Administracyjny orzeka w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, a także inne akty tych organów, szczegółowo określone w art. 3§2 cyt. ustawy. Sądy Administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3§3 p.s.a.).
Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest pismo Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w B.-B. z dnia [...]r. nr [...] skierowane do skarżących, dotyczące sprawy uregulowania własności działki oznaczonej jako [...] wchodzącej w ulicę [...] w B.-B., nazwane przez skarżących " decyzją dyrektora MZD z dnia [...]." (karta [...] akt sądowych).
Należało zatem ocenić, czy jest to akt wymieniony w art. 3§2 p.s.a., w szczególności czy jest to decyzja administracyjna.
Decyzją administracyjną w rozumieniu art.104 k.p.a. jest akt administracyjny stanowiący przejaw woli administracyjnych w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uzasadnienie uchwały Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988r., III AZP 1/88, opubl. OSPiKA 1989, Nr 3, poz. 59). W orzecznictwie sądowym za utrwalony należy uznać pogląd, że pisma
Sygn. akt IV SA/Gl 408/04 zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107§1 kpa, jeżeli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981, sygn. SA 1163/81, opubl. OSPIKA 1982, nr 9-10, poz. 169).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 107§1 kpa, gdyż nie zawiera ono minimum elementów, o których mowa w przywołanym ostatnio przepisie. Przede wszystkim pismo to nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie można w żaden sposób ustalić podmiotów, a głównie przedmiotu stosunku materialnego, a jego nawiązanie jest celem, dla zrealizowania którego następuje wydanie decyzji administracyjnej.
Zaskarżone pismo stanowi informację pisemną, udzieloną skarżącym, o sposobie załatwienia przez organ kwestii związanych z uregulowaniem stanu prawnego ulicy [...] w B.-B.
Natomiast w świetle uregulowania art. 3 §2 p.s.a. na informowanie przez organ obywatela o podejmowanych czynnościach przez ten organ oraz planowanym sposobie załatwienia sprawy, nie przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego.
Brak też w ustawach szczególnych uregulowań, które przewidywałby na tego rodzaju czynności, których dotyczy informacja zawarta w zaskarżonym piśmie, sądową kontrolę w oparciu o art. 3§3 p.s.a.
Motywy zawarte w obszernym uzasadnieniu wniesionej skargi wskazywałyby, że ma ona charakter skargi w rozumieniu art. 221 kpa. Przepis ten jednak nie stanowi podstawy do wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego, gdyż przepisy Działy VIII KPA nie mają zastosowania do
Sygn. akt IV SA/Gl 408/04 postępowania przed sądami administracyjnymi, albowiem Sąd Administracyjny jedynie kontroluje legalność decyzji administracyjnych i innych aktów, o których stanowi art. 3§2 p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28.10.1983r., SA/Wr 625/83- opubl. ONSA 1983/2/94).
Zgodnie z art. 58 §1 pkt 1 p.s.a. Sąd Administracyjny odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu. Z przyczyn wyżej naprowadzonych skarga w niniejszej sprawie okazała się niedopuszczalna. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58§1 pkt 1 i § 3 p.s.a. orzekł jak na wstępie.
aż