Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A spółka jawna w S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 31 maja 2011 r. Referendarz sądowy wezwał Spółkę do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).
Zarządzenie to zostało doręczone do rąk pełnomocnika skarżącej – A.Z. w dniu 17 czerwca 2011 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 24).
Następnie zarządzeniem z dnia 4 lipca 2011 r. Referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy wobec nienadesłania w terminie urzędowego formularza tego wniosku.
Pismem z dnia [...] r. skarżąca złożyła sprzeciw na wyżej opisane zarządzenie Referendarza Sądowego wnosząc ponownie o zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Pismo to nie zostało podpisane.
Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienie braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Pouczono ponadto pełnomocnika skarżącej, że brak ten może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza sprzeciwu własnoręcznie podpisanego lub podpisanie sprzeciwu w siedzibie tutejszego Sądu.
Zarządzenie to zostało doręczone do rąk pełnomocnika skarżącej w dniu 30 sierpnia 2011 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 39).
Braki formalne sprzeciwu nie zostały uzupełnione przez stronę skarżącą w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Stosownie natomiast do treści § 2 cytowanego przepisu sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Podstawowym wymogiem skuteczności pism procesowych jest ich podpisanie zgodnie z regulacją art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 259 § 2 P.p.s.a w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych sprzeciwu sąd sprzeciw ten odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu poprzez jego podpisanie. Tymczasem w wyznaczonym terminie braki te nie zostały uzupełnione.
Z powyższych względów na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.