Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] odmówiło przyznania stypendium szkolnego na rok szkolny 2015/2016 za miesiąc wrzesień 2015 r. dla A.G. oraz przyznało stypendium szkolne za rok szkolny 2015/2016 w okresie od października 2015 r. do czerwca 2016 r. w łącznej wysokości 972 zł dla A. G. w formie całkowitego lub częściowego pokrycia kosztów udziału w zajęciach edukacyjnych, w tym wyrównawczych, wykraczających poza zajęcia realizowane w szkole w ramach planu nauczania, a także udziału w zajęciach edukacyjnych, realizowanych poza szkołą lub pomocy rzeczowej o charakterze edukacyjnym. Jednocześnie organ określił terminy dokonywania refundacji wydatków i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Korespondencja zawierająca odpis wyżej wymienionej decyzji została przesłana na adres przedstawiciela ustawowego skarżącej – M.G., dwukrotnie awizowana w dniu 10 i 18 kwietnia 2017 r. a następnie zwrócona do siedziby organu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".
W dniu 11 kwietnia 2017 r. A. G., reprezentowana przez M.G., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Oznacza to zdaniem Sądu, że skargi nie można wnieść ani po upływie tego terminu ani też przed rozpoczęciem jego biegu. Skarga wniesiona po upływie terminu jest bowiem spóźniona, zaś wniesiona przed rozpoczęciem jego biegu niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 44 § 1 pkt 1 i § 2 - § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została przesłana na adres M. G., dwukrotnie awizowana w dniu 10 i 18 kwietnia 2017 r. a następnie zwrócona do siedziby organu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Tym samym korespondencję zawierającą odpis decyzji z dnia [...] r. należało uznać za skutecznie doręczoną z upływem dnia 24 kwietnia 2017 r. W związku z powyższym Zdaniem Sądu termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg dopiero w dniu 24 kwietnia 2017 r. a zatem skargę złożoną w siedzibie organu w dniu 11 kwietnia 2017 r. należy uznać za przedwczesną.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.