Uzasadnienie
Wójt Gminy J. decyzją z dnia [...]r. nr [...], na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 16 w zw. z art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198), po rozpoznaniu wniosku Fundacji A w B., odmówił udostępnienie informacji publicznej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., po rozpatrzeniu odwołania Fundacji A w B., decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a, uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Pismem z dnia 18 marca 2014r. Wójt Gminy J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto w oparciu o art. 50 § 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Regulacja ta wskazuje, że tylko dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony obiektywnego porządku prawnego.
W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., którą uchylono decyzję Wójta Gminy J., wniósł Wójt tejże Gminy. Wynika z tego, że skarga została wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stroną postępowania administracyjnego nie może być organ, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydawania postanowień i decyzji administracyjnych. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień stron nie nadają takiemu organowi ani przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego ani przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie nadają mu również przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z brzmieniem art. 28 K.p.a. stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego.
Pojęcia strony nie można zatem odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy i wydania decyzji administracyjnej w pierwszej instancji (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2000r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00 Lex 46440, postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997r. sygn. akt IV SA 802/95 publ. ONSA z 1997r., nr 4, poz. 179). Organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest więc uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, albowiem przedmiot sprawy rozstrzyganej decyzją nie dotyczy interesu prawnego tego organu w rozumieniu art. 28 K.p.a. i art. 50 § 1 P.p.s.a., gdyż działa jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje (tak NSA w postanowieniu z dnia 2 marca 2006r., II GSK 387/05 Lex nr 197511).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, iż skarga Wójta Gminy J., jako pochodząca od organu który wydał decyzję w pierwszej instancji, jest niedopuszczalna i orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.