Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia [...]r., wykonanym w dniu [...] r., a doręczonym w dniu [...] r., skarżący został wezwany do opłacenia skargi, a to w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Wpis w prawidłowej wysokości uiścił w dniu [...] r., a więc po terminie, który bezskutecznie upłynął w dniu [...] r. nie będącym sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Zatem przyjąć wypadło, iż nie uczynił zadość powyższemu zarządzeniu. W tej sytuacji skarga jako nieopłacona nie może zostać rozpoznana merytorycznie, natomiast podlega odrzuceniu. Na marginesie należy wyjaśnić skarżącemu, iż obowiązujące przepisy nie przewidują przesunięcia końcowego dnia terminu o ilość dni wolnych od pracy w okresie biegu terminu, ani podobnych operacji, za wyjątkiem przesunięcia ostatniego dnia terminu na najbliższy dzień po sobocie lub dniu ustawowo wolnym od pracy, jeżeli koniec terminu przypadł na taki dzień (art.83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Przeto nie ma znaczenia dla oceny terminowości dokonania przedmiotowej czynności fakt, iż w ciągu zakreślonych skarżącemu 7 dni wystąpiły dwa dni ustawowo wolne od pracy. Początek i koniec biegu terminu zostały obliczone na podstawie art.111 § 1 i 2 k.c. w związku z art.83 § 1 cytowanej powyżej ustawy.
Co mając na względzie, na podstawie art.220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.