Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.
W dniu [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Podniósł, że jest osobą długotrwale bezrobotną oraz, że OPS w C. nie udziela mu pomocy. Ponadto dodał, że nie uiszcza rachunków z powodu braku środków.
Zarządzeniem z dnia 4 maja 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku.
W wyznaczonym siedmiodniowym terminie, M.M. nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Ponadto zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1.) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, 2.) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak zatem wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie - osoba wnosząca o przyznanie prawa pomocy, powinna liczyć się z koniecznością udzielenia wszelkich wyjaśnień odnoszących się do jej sytuacji materialnej, a także udokumentowania podnoszonych we wniosku okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt I OZ 929/12, LEX nr 1239559).
W przedmiotowej sprawie skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie i uprawdopodobnienie danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym nie wykazał, że wystąpiły przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.