Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 1 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 422/15

Uzasadnienie

Pismem z dnia 12 kwietnia 2015 r. M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] którym organ poinformował skarżącego o braku podstaw do wyłączenia K. C., M. S. i M. K. od udziału w postępowaniu. Zdaniem skarżącego pismo to posiada wszystkie cechy postanowienia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie albowiem odmowa wyłączenia składu orzekającego nie jest aktem, który podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego określony został w art. 3 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). Tak zakreślony zakres kognicji sądów administracyjnych wyłącza możliwość prowadzenia postępowania w przypadku wniesienia skargi na akty lub czynności, które, zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania administracyjnego, nie zostały wprost poddane kontroli sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi może być tylko indywidualnie określony akt lub czynność organów administracji publicznej, mogący zostać zakwalifikowany jako jedna z form działalności administracji, o jakiej mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kwestią zasadniczą w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy skarga mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem obowiązkiem sądu jest zbadanie między innymi legitymacji skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi.

W rozpoznawanej sprawie M. D. zaskarżył pismo, którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało skarżącego o braku podstaw do wyłączenia składu orzekającego od udziału w postępowaniu. W ocenie Sądu zaskarżone pismo nie stanowi władczego działania organu dotyczącego nałożenia obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, ma natomiast jedynie charakter informacyjny. Należało zatem przyjąć, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna z uwagi na niewłaściwość sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu. Pismo to, nawet gdyby przybrało postać postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika od prowadzenia sprawy, również nie podlegałoby kontroli sądu administracyjnego, nie podlega bowiem zaskarżeniu w drodze zażalenia.

Natomiast skarga do sądu administracyjnego służy tylko na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia