Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. P.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...], którą ustalono miesięczną opłatę za pobyt ojca – C.N. w Domu Pomocy Społecznej w miejscowości R. od 1 kwietnia 2015 r. do 30 września 2015 r. w wysokości 182,10 zł miesięcznie i od 1 października 2015 r. w kwocie 387,92 zł miesięcznie.
Pismem z dnia 2 czerwca 2016 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 28 maja 2016 r. otrzymał z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. upomnienie dotyczące zapłaty kwoty 4.207,56 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem skierowania sprawy do postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie oświadczył, że otrzymywany przez niego dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę, ledwo wystarcza na pokrycie kosztów jego utrzymania a egzekucja powyższej kwoty pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał na swoją trudną sytuację materialną, którą opisał w skardze przedstawiając w niej wydatki gospodarstwa domowego jakie samodzielnie prowadzi. Oświadczył, że otrzymywany przez niego dochód z tytułu wynagrodzenia zaledwie wystarcza na pokrycie kosztów jego bieżącego utrzymania.
Zdaniem Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która, mając na uwadze możliwości skarżącego, jest znaczna. Potencjalna egzekucja tej należności w sytuacji materialnej skarżącego mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.