Uzasadnienie
Ł. G. reprezentowany przez pełnomocnika M.G. pismem procesowym z dnia 11 kwietnia 2017 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium szkolnego.
Pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r. radca prawny A.K. wystąpiło o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Jak wynika z akt sądowych (karta nr 39) 21 lipca 2017 r. profesjonalny pełnomocnik przeglądał akta sprawy, natomiast z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wystąpił w przywołanym powyżej piśmie z 17 sierpnia 2017 r.
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dniu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący w skardze z 11 kwietnia 2017 r. nie zamieścił wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wskazanym piśmie zamieszczono jedynie ogólną informację o licznych chorobach pełnomocnika skarżącego i związanych z tym pobytach w szpitalach. Oznacza to, że pierwszy wniosek o przywrócenie terminu został sformułowany w przywołanym piśmie z 17 sierpnia 2017 r.
Przyjdzie podkreślić, że ustawodawca w przywołanym powyżej przepisie wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu następuje wówczas, gdy strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. W świetle powyższego rozważyć należy, czy argumentacja podana przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego wyczerpuje przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
Na wstępie przyjdzie zauważyć, że z przedmiotowym wnioskiem należy wystąpić w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny. W rozpoznawanej sprawie za taki dzień uznać należy moment zapoznania się przez profesjonalnego pełnomocnika z aktami sprawy, a jak zostało to podniesione miało to miejsce 21 lipca 2017 r., a tym samym termin ten upłynął 28 lipca 2017 r., a przedmiotowy wniosek został złożony 17 sierpnia 2017 r., a zatem z uchybieniem tego terminu.
Podkreślić należy, że gdyby nawet przyjąć, że M. G. wnosząc 11 kwietnia 2017 r. skargę do tutejszego Sądu sformułowała w niej wniosek o przywrócenie terminu to i tak uczyniła to z uchybieniem wskazanego terminu, gdyż jak zauważa profesjonalny pełnomocnik o treści decyzji została poinformowana 3 kwietnia 2017 r., a skargę wraz z tym wnioskiem złożyła osobiście w siedzibie organu 11 kwietnia 2017 r., a zatem już po upływie terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W świetle powyższego przyjdzie stwierdzić, że zarówno wniosek M. G. jak i profesjonalnego pełnomocnika o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem terminu, a ten nie podlega już przywróceniu.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.