Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] doręczoną w dniu [...] r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. odmówił przyznania J. M. zasiłku stałego.
W dniu [...] r. J. M. w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w S. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem od ww. decyzji. W piśmie skarżący wskazał, że jest osobą schorowaną i nigdzie nie pracuje, stąd nie może pomóc swojej rodzinie. Dochody żony i córki nie wystarczają na utrzymanie rodziny.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez J. M. powyższego odwołania
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzja Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. doręczona została skarżącemu w dniu [...] r., co zostało udokumentowane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W zaskarżonej decyzji strona została prawidłowo pouczona, iż od decyzji tej przysługuje jej prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Stosownie do treści art. 57 § 1 k.p.a. - jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia w którym zdarzenie nastąpiło.
Zatem bieg czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania rozpoczął się [...] r. i upłynął [...] r. Skarżący wniósł zaś odwołanie w dniu [...] r.. Wobec jednoczesnego złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówiło jego przywrócenia z uwagi na fakt, iż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Mając na uwadze powyższe organ uznał, że strona złożyła odwołanie 14 dni po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Na powyższe postanowienie z dnia [...] r. J. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji.
W dniu [...] r. J. M., na posiedzeniu jawnym dodatkowo wyjaśnił, że choruje na [...]. Przedstawił na tą okoliczność kartę wypisową ze szpitala i zaświadczenie z dnia [...] r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 9 marca 206r. w sprawie IV SA 43/05 uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. odmawiające J. M. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o zasiłek stały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą w/w okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami skargi.
Skarga J. M. zasługuje na uwzględnienie z uwagi nan konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia (...) uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Jeżeli jednak strona, która uchybiła terminowi, złoży wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i załączy do niego odwołanie, wówczas organ drugiej instancji musi najpierw wydać postanowienie w sprawie przywrócenia terminu. Powyższe stwierdzenie i zasady ekonomii procesowej przemawiają za przyjęciem wniosku, iż postanowienie o uchybieniu terminu jest postanowieniem, którego byt zależy od postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu (do wniesienia odwołania). Zatem winno zostać wydane nie w chwili, gdy postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu jest ostateczne, ale gdy zostanie wyczerpana droga odwoławcza łącznie z postępowaniem sądowym. W sytuacji bowiem, gdy postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zostało uchylone wyrokiem sądu – jak w niniejszej sprawie – postanowienie stwierdzające uchybienie terminu traci rację bytu, staje się rozstrzygnięciem przedwczesnym.
Jego wydanie należy zatem ocenić jako wydane z naruszeniem art. 134 k.p.a., mającym wpływ na wynik postępowania w tym znaczeniu, że zostało ono wydane wprawdzie po wydaniu ostatecznego postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania, ale przed wyczerpaniem postępowania odwoławczego. W efekcie doprowadziło to do sytuacji, gdy istnieje w obrocie prawnym postanowienie będące w rozstrzygnięciem, które winno zostać wydane po prawomocnym rozstrzygnięciu odmawiającym przywrócenia terminu, postanowienie warunkujące jego wydanie zostało z obrotu prawnego wyeliminowane.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy celowym wydaje się wydanie rozstrzygnięcia stwierdzającego uchybienie terminu po zakończeniu postępowania w sprawie przywrócenia terminu, wraz z postępowaniem sądowym.
Z uwagi na powyższe sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit c ustawy o p.s.a.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy celowym wydaje się wydanie rozstrzygnięcia stwierdzającego uchybienie terminu po zakończeniu postępowania w sprawie przywrócenia terminu, wraz z postępowaniem sądowym.