Uzasadnienie
W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skarga S. M. na decyzję tego organu z dnia [...] r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. Nr [...], którą organ I instancji odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej danych osobowych osób fizycznych i prawnych, które w latach 2003-2006 zawarły z Gminą T. umowy dzierżawy nieruchomości gminnych. Zaskarżona decyzja (doręczona skarżącemu w dniu [...] r.) zawierała pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 oraz art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący wyczerpał przysługujące mu w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia i wniósł skargę w ustawowym terminie.
Jednak w myśl art. 22 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji, a sądem właściwym do orzekania w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia tej informacji.
W niniejszej sprawie zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy uzasadniły odmowę udzielenia informacji publicznej w części dotyczącej udostępnienia danych osobowych osób fizycznych i prawnych, które w latach 2003-2006 zawarły z Gminą T. umowy dzierżawy nieruchomości gminnych. Odmowa udzielenia informacji publicznej w tym zakresie uzasadniona została ochroną danych osobowych tych podmiotów oraz tajemnicą przedsiębiorstwa. Pomimo tego organ odwoławczy w swojej decyzji z dnia [...] r. mylnie pouczył skarżącego o prawie, trybie i terminie zaskarżenia tego rozstrzygnięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, co też skarżący uczynił.
Tymczasem zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, jeżeli podstawą odmowy udostępnienia informacji jest prawo do prywatności osoby fizycznej, stronie ubiegającej się o taką informację nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną organu, odmawiającą jej udostępnienia, gdyż sąd ten nie jest właściwy do rozpoznawania takiej sprawy. Strona może jedynie wystąpić zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej do właściwego sądu powszechnego z powództwem o udostępnienie tej informacji.
Należy również zaznaczyć, że unormowanie art. 22 ust. 1 i ust. 3 tej ustawy ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Zatem niezgodne z treścią tego przepisu pouczenie strony przez organ o prawie wniesienia skargi na decyzję ostateczną organu do sądu administracyjnego, nie ma wpływu na jego zastosowanie (por. m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2003 r., sygn. akt II SA 1306/03, opubl. Monitor Prawny z 2003 r. Nr 19, poz. 868).
Wobec tego należało uznać, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny nie zaś sąd administracyjny.
Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.