Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach ustanowił adwokata dla D.C. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.B.
Wyrokiem z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 442/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę D.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Na rozprawie w dniu 1 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego podnosząc, że pomoc prawna nie została opłacona w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Natomiast na podstawie § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348), sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 cytowanego rozporządzenia.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240,00 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia przyznał adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240,00 zł., podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 55,20 zł., a zatem łącznie 295,20 zł.