Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] roku J. S. zwróciła się z prośbą o pozwolenie zaliczenia [...] roku studiów licencjackich zaocznych w miesiącach [...] i [...] roku.
W piśmie z dnia [...] roku Kierownik Dziekanatu [...] w C. wskazał, iż skarżącej został wyznaczony termin egzaminu komisyjnego od którego zaliczenia uzależnione jest uporządkowanie toku jej studiów.
Następnie w piśmie z dnia [...] roku skarżąca oświadczyła, że zdała egzamin komisyjny, a więc zaliczyła wszystkie przedmioty drugiego roku studiów licencjackich, wniosła ponownie o umożliwienie jej zaliczenia trzeciego roku studiów do końca [...] roku. Kolejnym pismem procesowym z dnia [...] roku skarżąca oświadczyła natomiast, iż cofa skargę w sprawie zaliczenia trzeciego roku studiów licencjackich w [...] w C. złożona w dniu [...] roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z regulacją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie Ppsa) skarżący może cofnąć skargę, a cofniecie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wyżej powołany przepis ustala generalną zasadę odnoszącą się do wiążącego sąd oświadczenia strony w przedmiocie cofnięcia skargi, a będącego następstwem uprawnienia strony skarżącej do rozporządzania przedmiotem postępowania.
W niniejszej sprawie strona skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...] roku złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu oświadczenie to nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy decyzji, która byłaby dotknięta wadą nieważności, a zatem cofnięcie skargi było dla Sądu wiążące.
W opisanej sytuacji znajduje zastosowanie norma art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa obligująca Sąd do umorzenia postępowania w sytuacji, w której skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym, na mocy art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa należało postanowić jak w sentencji.