Uzasadnienie
L. B. pismem z dnia [...] r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Nr [...] odmawiającą przyznania zasiłku celowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej przedwczesność, gdyż nie została wydana w sprawie decyzja ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z treści tego przepisu wynika zatem, że skargę można wnieść wyłącznie na orzeczenie organu II instancji.
Z treści skargi wynika jednoznacznie, że jej przedmiotem jest decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, od której zgodnie z pouczeniem zawartym w tym orzeczeniu, skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia w terminie 14 dni odwołania do organu II instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Skarżący wprawdzie w zakreślonym terminie wniósł odwołanie, jednakże nie zostało ono jeszcze przez organ wyższego stopnia rozpoznane.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym przyjedzie stwierdzić, że skoro przedmiotem skargi jest orzeczenie wydane przez organ I instancji, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.