Uzasadnienie
W dniu 15 lipca 2014 r. A.K., działający jako przedstawiciel ustawowy skarżącej (będącej jego córką) złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie zażądał ustanowienia adwokata podnosząc, iż wychowuje skarżącą samotnie, a jest przy tym osobą niepełnosprawną, uskarżającą się na poważne schorzenia. Równocześnie wnioskujący zadeklarował, że zarówno on jak i skarżąca nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, zaś na dochód brutto ich gospodarstwa domowego składa się renta (730 zł) oraz wynagrodzenie za pracę (1.600 zł).
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 24 lipca 2014 r.), A.K. nadesłał dokumenty potwierdzające wysokość pobieranych świadczeń, a także pismo procesowe, gdzie podał kwoty obciążających go kosztów utrzymania oświadczając, iż miesięczna wysokość wydatków stałych, m. in. z tytułu czynszu oraz opłat za tzw. media to 714,44 zł, do czego dochodzą koszty opału, wynoszące aż 450 zł miesięcznie (w sezonie zimowym).
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do niniejszego wniosku należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować m. in. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń A.K. wynika, że jest on osobą schorowaną i niepełnosprawną, a równocześnie zarówno on jak i pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym małoletnia skarżąca nie posiadają żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Miesięczny dochód netto wspomnianej rodziny wynosi przy tym 1.945,52 zł, co potwierdzają nadesłane w toku postępowania dokumenty źródłowe, a mianowicie wydruk z listy płac za czerwiec 2014 r. oraz potwierdzenie wypłaty renty za lipiec 2014 r.
Uwzględniwszy wysokość obciążających to gospodarstwo domowe kosztów stałych, do których należy przecież doliczyć niezbędne wydatki, jakie mogą wiązać się z wyżywieniem i zakupem środków czystości dla dwóch osób oraz z edukacją skarżącej uznano, że wspomniana kwota dochodu nie umożliwia wygenerowania środków wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku w ich koniecznych potrzebach życiowych.
W konsekwencji, stwierdzić przyjdzie, że przesłanka określona w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. została spełniona. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.