Uzasadnienie
Wraz ze skargą M.F. złożył do Sądu pismo procesowe datowane na 30 marca 2013 r., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
Wobec faktu, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 9 maja 2013 r. skarżącego wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.
M.F. przedłożył rzeczony formularz w dniu 29 maja 2013 r. precyzując w nim, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata (odrębnym pismem z dnia 9 maja 2013 r. poinformowano go, iż jest niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa). W uzasadnieniu skarżący podniósł, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką i trojgiem małoletnich dzieci, zaś źródłem utrzymania dla całej rodziny jest dochód uzyskiwany przezeń z działalności gospodarczej, w wysokości około 1.500 zł oraz świadczenia rodzinne, w kwocie ogółem 684 zł, w tym 400 zł pobierane przez jego żonę w ramach dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego.
Skarżący dodał, że zamieszkuje wraz z rodziną w domu należącym do jego rodziców, którzy jednak prowadzą odrębne gospodarstwo domowe. Nadto wnioskodawca oświadczył, iż jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki [...] - rok produkcji 2001, nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani nieruchomości. Podkreślił też, że jedna z jego córek ma orzeczoną niepełnosprawność zaś jej leczenie i rehabilitacja wiąże się z koniecznością ponoszenia znacznych kosztów.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 3 czerwca 2013 r.), skarżący nadesłał ewidencję przychodów prowadzoną w zakresie swojej działalności gospodarczej za okres od stycznia do maja 2013 r. oraz dokumenty potwierdzające wysokość opłat za wodę, gaz i energię elektryczną. Przedłożył także pismo procesowe datowane na 19 czerwca 2013 r., w którym sprecyzował między innymi, że opłatami tymi dzieli się z rodzicami proporcjonalnie, ponosząc koszt odpowiedni do ilości osób w jego rodzinie (5 osób), z kolei rodzice, którzy gospodarują odrębnie, płacą za siebie (2 osoby).
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Odnosząc się do wniosku skarżącego godzi się podkreślić, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie miesięczny dochód jego rodziny wynosi 2.532,48 zł, na co składa się dochód z prowadzonej przezeń działalności gospodarczej, w kwocie 1.848,48 zł (średni przychód z ostatnich trzech miesięcy pomniejszony o składki ZUS) oraz świadczenia rodzinne, w wysokości ogółem 684,00 zł.
Należy mieć w polu widzenia, że wspomniane gospodarstwo domowe składa się z pięciu osób, a w rezultacie dochód per capita wynosi w nim zaledwie 506,50 zł. Zważywszy przy tym, że w skład rzeczonej rodziny wchodzi troje małoletnich dzieci, z których jedno ma orzeczoną niepełnosprawność (vide: orzeczenie stanowiące kartę nr 16 akt sprawy) - co powoduje zazwyczaj obciążenie ponadprzeciętnie wysokimi kosztami utrzymania - uznano, iż wnioskodawca nie jest w stanie poczynić oszczędności wystarczających na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Mając na względzie powyższe uznano, iż skarżący spełnił przesłankę, o której mowa w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.