Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta J. w dniu [...]r. nr [...] orzekającą o obowiązku zwrotu przed D.K. kosztów stażu w postaci kosztów badań lekarskich sfinansowanych z Funduszu Pracy w wysokości 35 zł brutto.
Na powyższą decyzję Wojewody [...] D.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której zawarła wniosek o jej wstrzymanie. Skarżąca oświadczyła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niej nieodwracalne skutki finansowe, powodując konieczność zwrotu wypłacanego zasiłku dla bezrobotnej, co narazi ją i dziecko na uszczuplenie majątkowe pogarszające i tak bardzo trudną sytuację majątkową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeśli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia.
Regulacja prawna powyższego przepisu, jak podnosi orzecznictwo i doktryna, wskazuje, iż wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Tymczasem wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie czyni zadość wskazanym wymogom. Skarżąca podniosła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wobec jej sytuacji materialnej. Jednakże nie sposób przyjąć, że zwrot kwoty 35 zł brutto pozbawi skarżącą środków finansowych w takim stopniu, by zagrażało to jej zdrowiu lub życiu, względnie pozbawiło możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb. Jednocześnie z analizy akt administracyjnych oraz akt sądowych nie wynika, aby istniały dodatkowe przesłanki do uwzględnienia wniosku, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę.
Należy wskazać, że zwrot kosztów badań lekarskich nie wywołuje skutku nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przedmiotowej sprawie w razie uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Tymczasem jak wskazuje się w orzecznictwie, przesłanki wstrzymania wykonania decyzji odnoszą się do takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, czy też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004r, sygn. akt GZ 138/2004).
Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 P.p.s.a. nie wykazano bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.