Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 czerwca 2014 r. S.E. wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 5 marca 2014. r. wskazując, że jest reprezentowany przez radcę prawnego A.S. Skarga kasacyjna została podpisana przez skarżącego, a poniżej znalazła się adnotacja, że r. pr. A.S. popiera skargę i traktuje ją jak swoją. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo, a braku tego nie usunięto pomimo wezwania sądu.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. poinformowała, że radca prawny A.S. pismem z dnia 23 marca 2011 r. zawiadomił ją, iż od 2003 r. jest osobą bezrobotną i nie wykonuje zawodu radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkiem sytuacji, gdy jest ona sporządzona przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi jedną z przesłanek jej dopuszczalności, której uchybienie skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Zarówno z akt sprawy, jak i akt administracyjnych nie wynika, że skarżący należy do jednej z wymienionej wyżej kategorii osób, a zatem stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a wniesiona przez niego skarga kasacyjna winna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem należy stwierdzić, że pismo z dnia 29 czerwca 2014 r. określone jako skarga kasacyjna nie spełnia tego wymogu.
Odnosząc się do poparcia skargi przez A.S., to należy zauważyć, że po pierwsze ustawa w art. 175 § 1 P.p.s.a. wymaga sporządzenia skargi przez profesjonalnego pełnomocnika, a nie wyłącznie jej wniesienia (czy poparcia), a po drugie z A.S. nie wykonuje od 2003 r. zawodu radcy prawnego, co wynika z informacji nadesłanej przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w P. W tym stanie rzeczy na mocy art. 178 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.