Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. zostało przyznane skarżącemu– W. F. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych.
Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego K. R., który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji.
Na rozprawie, która odbyła się w dniu 14 maja 2014 r., na której stawił się skarżący wraz z ustanowionym pełnomocnikiem, poparta została osobista skarga skarżącego oraz zawnioskowano o zasądzenie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tej przyczyny, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części.
Wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r. Sąd oddalił skargę W. F. na wyżej przywołaną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
W myśl § 14 ust.2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał radcy prawnemu K. R. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
Jednocześnie w aktach sprawy nie została złożona dodatkowa dokumentacja odnosząca się do ewentualnych innych wydatków poniesionych przez pełnomocnika strony skarżącej.
Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.