Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Wnioskiem z dnia [...] uzupełnionym w dniu [...] skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat J. P. pismem z dnia [...] złożył skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt I OSK 881/11 oddalił skargę kasacyjną.
Pismem procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu składając oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości ani w części opłacone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust.1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi J. P. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynagrodzenie w wysokości 180 zł, co stanowi 75 % stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.