Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 8 września 2016 r. K. B. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o udostępnienie informacji publicznej, tj. kserokopii dokumentów będących załącznikami do pisma [...] z dnia [...] r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz decyzji nr [...] z dnia [...] r.
W odpowiedzi, decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po rozpatrzeniu- jak wskazał- wniosku o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie przesłania skanów wszystkich dokumentów związanych ze sprawą nr [...] nakazującą przywrócenie dostaw energii elektrycznej do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w B., odmówił K. B. udostępnienia informacji publicznej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podał art. 16 ust. w zw. z art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2015 r. poz. 2058 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p.). W pouczeniu wskazał, że od decyzji przysługuje stronie prawo odwołania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
We wskazanym terminie K. B. wniósł skargę na powyższą decyzję, domagając się uznania ją za nieważną ze względu na fakt, że rozstrzygniecie sprawy jest sprzeczne z przepisem art. 10 ust. 1 u.d.i.p., gdzie do wszczęcia postępowania o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie wydania skanów wszystkich dokumentów związanych ze sprawą [...] konieczny jest wniosek strony, a strona wniosku takiego nie złożyła.
Postanowieniem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. sprostował oczywistą omyłkę w zaskarżonej decyzji zastępując zwrot "w przedmiocie przesłania skanów wszystkich dokumentów związanych ze sprawą nr [...] nakazującą przywrócenie dostaw energii elektrycznej do lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w B." wyrażeniem "w przedmiocie przesłania skanów wszystkich dokumentów związanych ze sprawą nr [...] dotyczącą schodów zewnętrznych do lokalu nr [...] w budynku oficyny mieszkalnej przy ul. [...] w B.".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, względnie odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Stosownie do art. 21 cytowanej ustawy o dostępie do informacji publicznej - do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że:
- 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi;
- 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
Zgodnie zaś z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz.1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku decyzji wydawanych w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni (art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p.). Przepis ten nakazuje stosowanie przepisów k.p.a. do decyzji o odmowie udostepnienia informacji publicznej. Użytego tu zwrotu "stosuje się" powiązanego ze zwrotem "do decyzji" nie można odnosić tylko do uregulowań określających wymagane elementy decyzji, jej formę, ale należy też uwzględniać zawarte w k.p.a. przepisy określające warunki procesowe do jej wydania i zaskarżenia. Stosownie do art. 127 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1). Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2).
W odniesieniu do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego organem wyższego stopnia jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Oznacza to, że strona niezadowolona z decyzji wydanej przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w pierwszej instancji może złożyć do tego organu odwołanie. Bez odwołania skarga do sądu administracyjnego jest przedwczesna.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca została błędnie pouczona przez organ o prawie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Okoliczność ta nie mogła mieć jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia. Wadliwe pouczenie rodzi bowiem dla strony ten jedynie skutek, że pozostawia jej możliwość podejmowania dalszych czynności w toku postępowania administracyjnego (zgodnie z zawartą w art. 112 k.p.a. zasadą nieprzenoszenia na stronę skutków błędnego działania organu), nie znosi jednak obowiązku wyczerpania toku instancji w tymże postępowaniu.
Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga jest niedopuszczalna z mocy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.