Uzasadnienie
Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie G.K. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] Nr [...]w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kategorii B dłużnikowi alimentacyjnemu. Skarżąc zakwestionował słuszność zatrzymania mu prawa jazdy w stanie faktycznym sprawy. Organy obu instancji uznały, że przedmiotem postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy jest jedynie zbadanie, czy decyzja uznająca dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od obowiązku alimentacyjnego stała się ostateczna. Nie badały natomiast faktu dotyczącego zdolności do wypełniania tego obowiązku, gdyż okoliczności te pozostają poza przedmiotem sprawy. G.K. uznany został za uchylającego się od obowiązku alimentacyjnego decyzją ostateczną z dnia [...] nr [...].
Wobec tego faktu Kolegium uznało za zasadne zatrzymanie dłużnikowi prawa jazdy, do czego uprawnia organ art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.)
Przedmiot sporu sprowadza się do oceny słuszności zastosowania w sprawie przepisu art. 5 ust. 5 wskazanej ustawy.
Wnioskiem z dni 19 listopada 2010r. Prokurator Generalny zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów w zakresie, w jakim stanowi, że organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika oraz art. 5 ust. 5 i 6 tej ustawy są niezgodne z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Wniosek ten został ostatecznie zmodyfikowany, a wnioskodawca wywiódł w nim, iż kwestionuje instytucję zatrzymania prawa jazdy dłużnikom alimentacyjnym i zmierza do jej eliminacji z porządku prawnego. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą K 23/10 i dotychczas jej nie rozpoznano. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie uzależnione jest zatem od wyniku postępowania zainicjowanego wspomnianym pytaniem prawnym.
Zgodnie z brzmieniem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, co biorąc pod uwagę orzeczono jak w sentencji.