Uzasadnienie
W sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014 r. oddalił skargę.
Skarżący w piśmie z dnia 9 lutego 2015 r. wniósł o ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Do pisma dołączył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W treści wniosku skarżący oświadczył, iż gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie (spółdzielcza kawalerka) o powierzchni 20,70 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych i pobiera zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o ustanowienie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata należy wskazać, że zasługuje on na uwzględnienie. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dokumenty dołączone do akt administracyjnych tej sprawy i innych zawisłych przed tutejszym Sądem zainicjowanych jego skargą potwierdzają przy tym, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, wymagającą stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji i utrzymuje się ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, a mianowicie z zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatku mieszkaniowego.
Powyższe okoliczności wskazują, iż sytuacja finansowa skarżącego jest trudna i nie posiada ona środków na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.