Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 maja 2016 r. pełnomocnik Kompanii A wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Wraz ze skargą pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo z dnia 2 marca 2016r. do wykonywania w imieniu skarżącej spółki wszystkich czynności określonych w postępowaniu administracyjnym.
Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. wezwano pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Przesyłka zawierająca wezwania do wykonania powyższych obowiązków została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 23 sierpnia 2016 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 30 sierpnia 2016r. braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jeżeli działa on w imieniu osoby prawnej, a tak jest w niniejszej sprawie, to powinien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Zarówno brak pełnomocnictwa, jak również brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 30 sierpnia 2016 r. z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności, braki nie zostały uzupełniony. Wraz ze skargą zostało przedłożone pełnomocnictwo, jednakże dotyczy ono prowadzenia sprawy przed sądem oraz w postępowaniu administracyjnym. Tym samym nie spełnia ona wymogu wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa ogólnego, o jakim mowa w art. 37 § 1 w zw. z art. 36 pkt 1 P.p.s.a, który wymaga, aby pełnomocnictwo ogólne dotyczyło prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.