Uzasadnienie
Wraz ze skargą A. B. nadała do Sądu pismo procesowe datowane na 28 czerwca 2010 r., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika powołując się na okoliczność pozostawania w trudnej sytuacji materialnej oraz na zły stan zdrowia.
Z uwagi na fakt, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 26 lipca 2010 r. skarżącą wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.
A. B. złożyła rzeczony formularz w dniu 4 sierpnia 2010 r., precyzując, iż zakres jej żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W uzasadnieniu podała, że zamieszkuje w odległej od Gliwic, słabo skomunikowanej z innymi miejscowościami wsi, nie osiąga jakiegokolwiek dochodu i pozostaje bez pracy. Wskazała również na zły stan zdrowia oraz na fakt, iż mocą zaskarżonej decyzji pozbawiono ją statusu bezrobotnego, w następstwie czego obecnie nie podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu. Równocześnie oświadczyła, że gospodaruje samotnie i utrzymuje się z pomocy od rodziny i znajomych przekazywanej jej w postaci żywności, ubrań i "potrzebnych rzeczy".
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei po myśli art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku A. B. należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, że wyżej wymieniona nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani jakiegokolwiek majątku i nie osiąga dochodu, a jej bieżące potrzeby zaspokajane są w ramach pomocy przekazywanej przez członków rodziny i znajomych. Pozostaje przy tym bez pracy, zaś dokumenty dołączone do akt administracyjnych potwierdzają, że w okresie od [...] była zarejestrowana jako osoba bezrobotna, bez prawa do pobierania zasiłku, lecz z dniem [...], pozbawiono ją statusu bezrobotnego w związku z przerwaniem szkolenia, na które została skierowana przez Powiatowy Urząd Pracy w Ż. Zważywszy wszystkie podniesione wyżej okoliczności uznano, że strona wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z reprezentowaniem w sprawie przez fachowego pełnomocnika przekracza jej możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.