Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 27 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Gl 504/12 przyznał A.W. prawo pomocy w zakresie ustanowieniu radcy prawnego. Wskazane postanowienie zapadło po uprzednim wydaniu przez tutejszy Sąd wyroku z dnia 31 stycznia 2013 r. sygn. akt 504/12 o oddaleniu skargi. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. jako pełnomocnika skarżącego wyznaczyła z urzędu radcę prawnego P.K. Wskazany radca prawny pismem z dnia [...] wniósł skargę kasacyjną od przywołanego powyżej wyroku, jak również wystąpił o przyznanie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów ponoszenia nieopłaconej pomocy prawnej. Wskazanymi przepisami są § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. "b" w związku z § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Według przywołanego przepisu § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. "c" stawka minimalna przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynosi 240 zł. Według przywołanego przepisu § 14 ust. 2 pkt. 2 lit. b za sporządzenie skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej nie mniej niż 120 zł. z kolei po myśli § 15 pkt. 1 koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych.
Stosownie do przywołanych przepisów przyznane zostało wynagrodzenie w łącznej wysokości 221,40 zł. na które składa się kwota 180 zł. odpowiadająca 150% stawki minimalnej wraz z należnym podatkiem VAT.
Kierując się treścią przywołanych przepisów należało orzec jak w sentencji.