Uzasadnienie
Rada Miejska w L. w dniu [...] r. podjęła uchwałę nr [...], która zdaniem D. D. i S. D., podjęta została na podstawie wadliwych wyjaśnień Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L..
Przedmiotowa skarga dotyczy zatem sposobu wykonywania obowiązków przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L..
Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawa p.p.s.a.
Przepis ten w § 1 stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jednocześnie § 2 tego przepisu przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Stosownie do treści § 3 tego samego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż rozpatrzenie skargi na działalność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. nie następuje w postaci aktu wymienionego w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzi również sytuacja opisana w art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., dlatego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Na marginesie wskazać trzeba, że skarżący mogą wnieść skargę w postępowaniu skargowym przewidzianym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (skargi i wnioski). W postępowaniu tym nie podejmuje się żadnych władczych rozstrzygnięć z zakresu administracji publicznej, lecz ocenia sposób wykonywania zadań lub działalność określonego organu albo jego pracowników.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a. skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia.