Uzasadnienie
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Przedmiotem wniosku B.K. z dnia 20 lipca 2016 r. jest przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku ze skargą z dnia 22 marca 2016 r. W treści powyższej skargi wnioskodawczyni sformułowała m.in. zarzuty przeciwko nauczycielce i dyrektorce Szkoły Podstawowej nr [...] w G. Następnie w piśmie z dnia 13 kwietnia 2016 r. oświadczyła, iż wcześniej wniesiona skarga dotyczy pisma [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]r. nr [...].
W tym miejscu należy wyjaśnić, iż pismem [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]r. B.K. została poinformowana, że jej skarga z dnia 31 grudnia 2015 r., wniesiona na podstawie przepisów Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego okazała się bezzasadna albowiem przeprowadzona w Szkole Podstawowej nr [...] w G. kontrola nadzoru pedagogicznego nie potwierdziła zarzucanych przez nią nieprawidłowości.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że B.K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie dotyczącej skargi na pismo [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]r. nr [...]. Jednakże Sąd nie jest właściwy do rozpoznania wyżej wymienionej skargi bowiem zgodnie z aktualnym orzecznictwem przyjmuje się, że sąd administracyjny, co do zasady, nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi powszechnej w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skargi związanej z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII K.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 16 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 533/07, postanowienie NSA z 12 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 314/08, postanowienie NSA z 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10, dostępne pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Tym samym skarga ta jako oczywiście niedopuszczalna podlegałaby odrzuceniu.
W tej sytuacji, w zakresie prawa pomocy okoliczność ta musi być potraktowana jako oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a.