Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania A. B. świadczenia przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej... (Dz.U. Nr 87, poz. 395 ze zm.). Decyzję tę doręczono stronie w dniu [...]r. W dniu [...]r. A. B. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] r. wskazany organ administracji publicznej w trybie art. 134 kpa stwierdził uchybienie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W dniu [...]r. A. B. wniosła do wymienionego Urzędu pismo, w którym podniosła, że uchybienie terminu nie wynikło z jej winy, gdyż dopiero teraz otrzymała zaświadczenie z spółki A. W piśmie zawarła prośbę o ponowne rozpatrzenie jej sprawy, a jeżeli tego wymaga procedura prawna – o skierowanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zaskarżonym postanowieniem Kierownik Urzędu na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podniesiono, że w postanowieniu z dnia [...] r. stronę pouczono o możliwości zaskarżenia tego postanowienia do Sądu. Natomiast strona odwołała się od tego postanowienia kierując pismo do Kierownika Urzędu. W dalszych motywach organ administracyjny powołał się na wyrażoną w art. 15 kpa zasadę dwuinstancyjności. Wyczerpanie możliwości dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy powoduje niedopuszczalność odwołania. Tymczasem wniosek strony w sprawie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego podlegał dwukrotnemu rozpoznaniu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. B. ogólnikowo wniosła o rozpatrzenie sprawy, odwołując się m.in. do treści swojego pisma z dnia [...]r.
Odpowiadając na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że strona odwołała się do Kierownika Urzędu zamiast wnieść skargę bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Skarżąca w ustawowym terminie nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie nie może się ostać, bowiem nie można podzielić stanowiska organu administracyjnego, że wystąpiły przesłanki do wydania rozstrzygnięcia stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 134 kpa. W okolicznościach sprawy stanowisko takie należy uznać za co najmniej przedwczesne. Mianowicie treść pisma skarżącej z dnia [...]r. nie upoważniała do zakwalifikowania go jako wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W piśmie tym skarżąca usprawiedliwiała uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Można zakładać, że skarżącej chodziło o uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w odniesieniu do decyzji z dnia [...]r. Jeżeli tak, to nie jest wykluczone, że intencją skarżącej było zawarcie w omawianym piśmie z dnia [...]r. prośby o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku. Końcowa treść pisma wskazuje z kolei na możliwość potraktowania go jako skargę do sądu administracyjnego na postanowienie organu z dnia [...]r., zwłaszcza że pismo to zostało wniesione z zachowaniem terminu do złożenia skargi, a zgodnie z art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się za pośrednictwem organu administracyjnego.
Jak się wydaje organ oparł się na tym fragmencie omawianego pisma, w którym skarżąca prosi, by ponownie rozpatrzyć jej sprawę. Wobec wcześniej wskazanych okoliczności ograniczenie się do tego fragmentu nie było prawidłowe. Z treści zaskarżonego postanowienia nie wynika zresztą jednoznacznie, czy organ potraktował rzeczone pismo jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w odniesieniu do postanowienia z dnia [...]r., czy też do decyzji z dnia [...]r. Na tą drugą ewentualność może wskazywać wywód organu mówiący o tym, że strona wyczerpała możliwość dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Taki pogląd należy uznać za błędny, bowiem w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym nie doszło do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Właśnie wydanie postanowienia z dnia [...]r. wyłączyło możliwość ponownego rozpatrzenia sprawy.
Wskazane wątpliwości co do charakteru pisma skarżącej z dnia [...]r. nakładały na organ administracyjny obowiązek zwrócenia się do skarżącej o sprecyzowanie w trybie art. 64 § 2 kpa jej twierdzeń i wniosków, a w szczególności, czy wskazane pismo stanowi skargę na postanowienie z dnia [...]r., wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w odniesieniu do decyzji z dnia [...]r., czy też inną czynność procesową. Zaniedbanie tego obowiązku powoduje, że będzie to musiało nastąpić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Dlatego też na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 i 205 § 1, w zw. z art. 210 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.
SW