Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta D. uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] r. przyznającą K.K. zasiłek okresowy z powodu bezrobocia i bezradności w sprawach opiekuńczo - wychowawczych w rodzinie niepełnej od 1 sierpnia 2015 r. do 30 września 2015 r. i zasiłek okresowy z powodu bezrobocia od 1 sierpnia 2015 r. do 30 września 2015 r.
Decyzja doręczona stronie w dniu 16 lutego 2016 r.(dowód: potwierdzenie odbioru - w kartach sprawy) zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie złożenia przez stronę odwołania.
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie składając osobiście pismo z dnia 29 lutego 2017 r. w siedzibie MOPS w D. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że decyzja organu I instancji zawiera prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Decyzja została doręczona w dniu 16 lutego 2017 r., a zatem 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 1 marca 2017 r. Strona wniosła odwołanie w dniu 2 marca 2017 r., czyli 1 dzień po upływie ustawowo określonego terminu. Wnosząc odwołanie po terminie, strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności prawnej. Powyższe okoliczności dały organowi podstawę do wydania postanowienia na podstawie art. 134 K.p.a. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. K.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Gliwicach.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Stwierdziła, że odwołanie od decyzji z dnia [...] r. zostało przez nią złożone w sekretariacie MOPS w dniu 1 sierpnia 2016 r., a zatem z zachowaniem 14 dniowego terminu. Do skargi załączyła kserokopię odwołania z dnia 29 lutego 2016 r. z prezentatą sekretariatu MOPS w D. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu skargi Kolegium stwierdziło, że wniesienie odwołania w dniu 1 marca 2016 r. nie potwierdza oryginał pisma procesowego strony z dnia 29 lutego 2016 r. oraz notatka służbowa pracownika Działu Obsługi i Administracji MOPS w D. z dnia 24 maja 2017 r.
W piśmie z dnia 6 września 2017 r. działający z urzędu pełnomocnik- adwokat M.S. - podtrzymała osobistą skargę skarżącej i stwierdziła, że odwołanie od decyzji zostało złożone w terminie. Wniosła o dopuszczenie dowodu z poświadczonego za zgodność z oryginałem odwołania skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kontroli Sądu podlegało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. wydane na podstawie art. 134 K.p.a. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania wniesionego przez K.K. od decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...], uchylającej decyzję nr [...] z dnia [...] r. przyznającą K.K. zasiłek okresowy z powodu bezrobocia i bezradności w sprawach opiekuńczo - wychowawczych w rodzinie niepełnej od 1 sierpnia 2015 r. do 30 września 2015 r. i zasiłek okresowy z powodu bezrobocia od 1 sierpnia 2015 r. do 30 września 2015 r.
Sąd zauważa, że K.K. zmieniła nazwisko i od dnia 5 lutego 2016 r. nosi nazwisko K.K.
Stosownie do treści art. 129 § 1 i § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Z treści decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...] wynika, że zawiera ona prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie zaskarżenia. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 16 lutego 2016 r., a zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dnu 1 marca 2017 r. Wskazane okoliczności pozostają w sprawie bezsporne.
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje natomiast jednoznacznej odpowiedzi na pytanie dotyczące daty wniesienia odwołania. W myśl art. 61 § 3 K.p.a., datą wszczęcia postępowania administracyjnego na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, albo przez operatora publicznego (pocztę), albo przez osobę osobiście. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 K.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Po myśli art. 57 § 5 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
- 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru;
- 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe;
- 3) złożone w polskim urzędzie konsularnym;
- 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej;
- 5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku;
- 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.
Z akt sprawy nie wynika jednoznacznie w jakiej dacie skarżąca wniosła odwołanie od decyzji I instancji. Nie jest kwestionowane, że odwołanie zostało złożone przez skarżącą osobiście, przy czym zarówno skarżąca jak i organ wskazują, że datę złożenia odwołania wynika z prezentaty widniejącej na piśmie z dnia 29 lutego 2016 r. Skarżąca wskazuje, że na poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii odwołania widnieje prezentata wpływu pisma do organu, z której wynika, że odwołanie złożono w sekretariacie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. w dniu 1 marca 2016 r., co zostało również potwierdzone własnoręcznym podpisem pracownika.
Natomiast z dokumentów przekazanych do Kolegium przez MOPS w D. wynika, że na oryginale odwołania widnieje prezentata z datą wpływu 2 marca 2016 r., podpisem pracownika, a nadto numerem dziennika korespondencji oraz adnotacją: DPŚ/DRŚ, doręczono osobiście i parafą. Dziennik korespondencji wskazuje, że widniejący na odwołaniu "L.dz" dotyczy pisma otrzymanego przez organ w dniu 2 marca 2016 r. Ponadto w piśmie z dnia 24 maja 2017 r. pracownik MOPS w D. oświadczył, że nie jest w stanie określić z czego wynika rozbieżność w dacie złożenia odwołania.
Organy jednoznacznie nie wykazały przy tym, że potwierdzenie złożenia odwołania w dniu 1 marca 2016 r. zostało sfałszowane. Powyższe okoliczności mogą wskazywać, że odwołanie wniesione zostało w dniu 1 marca 2016 r., a zatem z zachowaniem terminu.
W tych okolicznościach sprawy Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało bez przeprowadzenia jednoznacznych i kompletnych ustaleń co do terminu wniesienia odwołania. Trzeba również zauważyć, że akta sprawy administracyjnej nie pozwoliły na poczynienie jednoznacznych ustaleń w powyższym zakresie. Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 7 K.p.a. i art. 77 K.p.a., przy czym stwierdzone uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" p.p.s.a. zaskarżone postanowienie zostało uchylone.