Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. H. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach szereg decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w tym decyzję z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznano skarżącemu H. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Pismem z dnia [...] r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącej adwokata L.G.- L., która zgłosiła się do sprawy i uczestniczyła w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem.
W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, składając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały ani w całości, ani w części pokryte.
Na rozprawie, która odbyła się w dniu w dniu 5 kwietnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymała wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 5 kwietnia 2011 r., którym oddalił skargę H.K. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy postanowienie Urzędu Patentowego wynoszą 240 zł.
Mając powyższe uregulowania na uwadze Sąd, biorąc również pod uwagę niezbędny nakład pracy oraz charakter sprawy, przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w stawce minimalnej w kwocie 240 zł, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie wyżej przywołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.