Uzasadnienie
Wraz ze skargą z dnia 21 kwietnia 2014 r. A.P. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określiła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną i życiową. Oświadczyła bowiem, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnią córką, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, zaś na miesięczny dochód jej rodziny składają się: alimenty w wysokości ogółem 900 zł oraz pomoc z tytułu kontynuowania nauki, w kwocie 494 zł.
Do wniosku skarżąca dołączyła między innymi zaświadczenie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. potwierdzające, iż pobiera pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki, w kwocie 494,10 zł, wyrok Sądu Rejonowego w J. o zasądzeniu alimentów na jej rzecz (w kwocie 300 zł) oraz umowę alimentacyjną, na mocy której otrzymuje alimenty na swą córkę (600 zł).
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku - poprzez jego podpisanie, skarżąca w dniu 23 czerwca 2014 r. nadesłała kolejny (podpisany przez nią) formularz "PPF", gdzie powtórzyła oświadczenia, które podnosiła wcześniej.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku A.P. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Zamieszkuje przy tym w trudnych warunkach lokalowych (patrz: oświadczenie złożone w toku postępowania przed organem administracji - karta nr 37 akt sprawy). Równocześnie - co potwierdzają dokumenty dołączone do wniosku - miesięczny dochód przypadający na jej dwuosobowe gospodarstwo domowe nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania bez uszczerbku w koniecznych potrzebach tej rodziny. Wynosi on bowiem 1.394,10 zł, co daje per capita zaledwie niecałe 700 zł.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.