Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] B. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono skarżącą, iż skarga na decyzję, od której służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niedopuszczalna.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca nadesłała decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] nr [...] dotyczącą odmowy przyznania prawa do renty rodzinnej. W piśmie z dnia [...] precyzującym skargę wniosła o pozytywne rozpatrzenie sprawy o przyznanie prawa do renty rodzinnej, co stanowiło dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dodatkowe potwierdzenie przedmiotu zaskarżenia.
Konsekwencją przyjęcia, iż przedmiotem zaskarżenia jest powyższa decyzja było uznanie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za miejscowo niewłaściwym i przekazanie sprawy do rozpoznania tutejszemu Sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Na mocy art. 58 § 1 pkt 1 Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie skarżąca na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazała, iż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] odmawiająca prawa do renty rodzinnej.
Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.07.11.74) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Należy zaznaczyć, że w trybie Kodeksu postępowania cywilnego sprawy są rozpoznawane przez sądy powszechne.
Przyjdzie wskazać, że w zaskarżonej decyzji znajduje się pouczenie o prawie wniesienia odwołania do sądu powszechnego, z którego to prawa, jak wynika z przedstawionych przez skarżącą dokumentów (patrz: kserokopia wyroku Sądu Okręgowego w G. Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]), skarżąca skorzystała.
Wobec powyższego, skoro będąca przedmiotem skargi decyzja poddana została kognicji sądu powszechnego, należało uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest więc właściwy rzeczowo do jej rozpoznania
Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.