Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2012r. wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznano M. F. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła dla skarżącego radcę prawnego L. S., która reprezentowała stronę w postępowaniu przed sądem I instancji.
Na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013r. pełnomocnik skarżącego m.in. wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, które nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 16 kwietnia 2013r., w którym oddalił skargę M. F. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej radcę prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r poz. 490), zwane dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał radcy prawnemu za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.