Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 maja 2015 r. Ł.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wyrażając w niej swoje niezadowolenie wobec działania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. i zarazem dołączając kserokopię decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...] r. nr [...].
W związku z nieprecyzyjna treścią skargi wezwano skarżącego do oznaczenia organu, którego działania skarga dotyczy oraz do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu, pisma) lub zaskarżonej czynności – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że skarga dotyczy decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...] r. nr [...].
Przesyłkę poleconą, zawierającą wyżej wymienione wezwanie, awizowano w dniu 1 i 9 lipca 2015 r. a następnie z uwagi na niepodjęcie jej w terminie przez adresata zwrócono ją do siedziby tut. Sądu i w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznano za skutecznie doręczoną z upływem dnia 15 lipca 2015 r.
W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 22 lipca 2015 r. skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszym postępowaniu skoro Ł.K. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 czerwca 2015 r. to tut. Sąd przyjął, że przedmiotem skargi z dnia 11 maja 2015 r. jest decyzja organu pierwszej instancji – Burmistrza Miasta T. z dnia [...] r. nr [...]. Należy jednak zauważyć, że od zaskarżonej decyzji skarżącemu przysługiwało wyłącznie prawo wniesienia odwołania do organu drugiej instancji w terminie 14 dni od daty jej otrzymania a nie skarga do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.