Uzasadnienie
Wojewoda [...], w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze, domagał się stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] dotyczącej przyjęcia Gminnego Programu Ochrony Zabytków na [...]-[...], jako niezgodnej z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
W piśmie z dnia [...] r. Przewodniczący Rady Miejskiej w W. wskazał, że uchwałą tej Rady z dnia [...] r., Nr [...] w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uwzględniono w całości skargę i uchylono uchwałę zaskarżoną przez Wojewodę [...].
Pismem z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...] cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie, bowiem zaskarżona uchwała została w trybie samokontroli wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ samorządu gminnego, a Wojewoda [...] cofnął skargę.
Kierując się zatem wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd uznał, że przestał istnieć przedmiot postępowania sądowego i tym samym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające jego umorzenie.
W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.