Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi w niniejszej sprawie.
Pismem procesowym datowanym na 30 kwietnia 2016 r. W.P. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia, powołując się na niski dochód.
Następnie, to jest w dniu 9 czerwca 2016 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie sprecyzował, iż domaga się nie tylko ustanowienia adwokata lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Podkreślił przy tym, iż uskarża się na zły stan zdrowia i utrzymuje się z emerytury, w kwocie netto zaledwie 533,61 zł.
Do formularza strona dołączyła kopie przekazów pocztowych potwierdzających pobranie emerytury za miesiące od stycznia do maja 2016 r. oraz dowody wpłaty należności z tytułu opłat za energię elektryczną.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi W.P. jest postanowienie wydane w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. h p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (zaprezentowane stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 czerwca 2016 r. - karta nr 41 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku W.P. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż jest on osobą samotnie gospodarującą, nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, w podeszłym wieku (71 lat) i uskarża się na zły stan zdrowia. Przedłożone przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jedynym źródłem jego utrzymania jest emerytura, w kwocie netto zaledwie 533,61 zł, która nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności.
Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem w sprawie adwokata przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.