Uzasadnienie
W piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 r. B. O. reprezentowana przez nieprofesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia oraz zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w kwocie 4.576 zł wraz z odsetkami.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że sytuacja materialna i życiowa jej rodziny jest trudna. Wskazała na brak alimentacji ze strony ojca małoletnich dzieci – K. i N. O., samotne macierzyństwo, walkę o dostarczenie dzieciom środków utrzymania, brak środków finansowych oraz nawarstwianie trudności życiowych związanych z brakiem środków na utrzymanie rodziny. Zaznaczyła, że wykonanie decyzji narazi ją i dzieci na niepowetowane szkody osobiste i finansowe oraz spowodowałoby realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody rodzinie oraz trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Uzasadnienie wniosku powinno wskazywać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, tj. ma podstawy w świetle podanych okoliczności. W ocenie Sądu skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. Zdaniem Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby znaczną dolegliwość dla skarżącej i zachwiałoby jej kondycją finansową. Tym samym nie można wykluczyć, że mogłoby to spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez pozbawienie rodziny skarżącej środków do życia.
Mając to powyższe na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a.