Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień [...], które zostało wniesione do Sądu w dniu [...], B.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt IV SA/Gl 58/11 oddalającego skargę na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie, ze względu na upływ terminu do złożenia takiego wniosku wystąpił o jego przywrócenie.
W uzasadnieniu, jako przyczynę uchybienia terminu, wskazał zaniki pamięci spowodowane zażywaniem leków wymienionych w piśmie z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Wymogi odnoszące się do wniosku o przywrócenie terminu określają przepisy art. 87 § 1, 2, i 4 p.p.s.a.: 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazane warunki przywrócenia terminu, aby wniosek był skuteczny, muszą zostać spełnione łącznie.
Nie budzi większych wątpliwości fakt spełnienia warunków określonych w punktach 1 i 4. Pismo w sprawie przywrócenia terminu zostało wniesione do Wojewódzkiego Sądu w Gliwicach i równocześnie z tym pismem został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia.
Natomiast, w ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił istnienia okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Skarżący we wniosku z dnia [...], poza ogólnym stwierdzeniem jakoby niedochowanie terminu było spowodowane zanikami pamięci oraz podaniem nazw leków, jakie zażywa, w żaden sposób nie wykazał, iż tego rodzaju problemy zdrowotne rzeczywiście go dotykają (np. zaświadczeniem lekarskim) jak i to, że uniemożliwiły mu one złożenie wniosku o sporządzenie wyroku z uzasadnieniem w terminie.
Kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2011 r.. II OZ 1064/11, LEX nr 1070457).
Nie budzi wątpliwości, iż brak winy w uchybieniu terminu może uprawdopodobniać choroba, jednakże konieczne jest uwiarygodnienie przez skarżącego niemożności działania mimo dołożenia staranności w przezwyciężaniu takiej przeszkody. Wykazać w szczególności powinien, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności oraz że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu. Ocena, czy uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu, nie ogranicza się do ustalenia, czy twierdzenie wnioskodawcy o chorobie jest wiarygodne (tj. np. potwierdzone zaświadczeniem lekarskim), ale musi również uwzględniać na przykład to, czy wskazana przyczyna uchybienia terminowi stanowi przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i czy zainteresowany wykazał należytą staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu, przykładowo poprzez wyręczenie się inną osobą (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r.. I FZ 525/11, LEX nr 965083).
W świetle powyższych ustaleń skarżący powinien uwiarygodnić twierdzenie o chorobie, jak również i to, że choroba stanowiła przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia oraz wykazanie należytej staranności w podejmowaniu działań mogących zapobiec uchybieniu terminowi.
W ocenie Sądu, o ile można przyjąć za wiarygodny fakt choroby (świadczyć o tym może sam fakt zażywania leków oraz wiek skarżącego), o tyle w żaden sposób nie wykazał, że choroba stanowiła przeszkodę nie do przezwyciężenia jak również należytej staranności w kwestii dochowania terminu (np. poprzez korzystanie z pomocy osób trzecich, w tym pełnomocnika). Na ocenę zachowania skarżącego, w kontekście należytej staranności, wpływ ma okoliczność związana z przedmiotem sprawy rozstrzygniętej wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 12 stycznia 2012 r. Wyrok ten zapadł w wyniku skargi wniesionej przez B.K. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W postępowaniu prowadzonym przez wskazany wyżej organ, skarżący powołując się na "stany depresyjne powodujące nawet zaniki pamięci", uzasadniał wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Termin ten nie został przywrócony, zaś Sąd oddalił wniesioną przez niego skargę. Te okoliczności powinny skłonić skarżącego do zabezpieczenia swoich interesów. Ponadto B.K. był obecny na rozprawie, na której zapadł wyrok w dniu 12 stycznia 2012 r. Został również prawidłowo pouczony o terminie do złożenia wniosku o uzasadnienie. Nic zatem nie stało na przeszkodzie, aby bezpośrednio po rozprawie wniosek taki został przez niego złożony.
W związku z uznaniem, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu Sąd nie badał przesłanki związanej z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak sentencji.