Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia z dnia [...], Nr [...], wydaną w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Na rozprawie, aplikant adwokacki R.B. upoważniony do zastępowania adwokata M.Z., będącego pełnomocnikiem procesowym skarżącego ustanowionym w zakresie prawa pomocy (przyznanego mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 sierpnia 2008 r.) wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Nadto, w dniu [...] adwokat M.Z. złożył skargę kasacyjną od wspomnianego wyżej wyroku, w której zawarł wniosek o "zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych".
Rzeczona skarga kasacyjna została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 listopada 2009 r. Z protokołu rozprawy, na której wspomniany wyrok zapadł wynika, że pełnomocnik skarżącego nie był na niej obecny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszym przypadku kwestie związane z omawianymi należnościami reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie zatem do treści §19 przywołanego rozporządzenia, koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w nim stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie przy tym z §2 ust. 1 wskazanego aktu wykonawczego, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do żądania adwokata M.Z. trzeba podnieść, że zgłoszony przezeń wniosek należało rozpoznać w kontekście §18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. oraz pkt 2 lit. b) rzeczonego przepisu. W myśl pierwszego z tych unormowań, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie innej niż wymienione w lit a) i b), ustalona została jako 240 zł. Z kolei w treści drugiego z nich określono, że minimalne wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej, o której mowa wyżej (o ile w postępowaniu obydwu instancji sprawę prowadzi ten sam adwokat)
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi strony kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w ramach prawa pomocy, w kwocie 439,20 zł stanowiącej sumę wartości wynagrodzenia za udział w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji (240 zł) oraz należności za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (120 zł), podwyższoną - stosownie do §2 ust. 3 cytowanego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 22 %, wynoszący 79,20 zł.