Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] wydaną z upoważnienia W. K. odmawiającą przyznania skarżącej świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej – zasiłku celowego na remont i odbudowę domu. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. ustanowiono dla skarżącej pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. reprezentujący skarżącą radca prawny A. K. wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczono skarżącej w dniu 4 sierpnia 2017r. (k. 86 akt sądowych).
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 sierpnia 2017 r. J.D. wniosła osobiście skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkiem sytuacji, gdy jest ona sporządzona przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi jedną z przesłanek jej dopuszczalności, której uchybienie skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Zarówno z akt sprawy, jak i akt administracyjnych nie wynika, aby skarżąca należała do jednej z wymienionej wyżej kategorii osób, a zatem stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a wniesiona przez nią skarga kasacyjna winna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego.
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 177 § 4 P.p.s.a. w przypadku, gdy pełnomocnik wyznaczony z urzędu nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej termin do jej wniesienia przez stronę biegnie od dnia doręczenia stronie odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. Zdanie trzecie § 4 art. 177 P.p.s.a. nie oznacza, że strona może samodzielnie wnieść skargę kasacyjną. Nadal bowiem obowiązują rygory przewidziane w art. 175 P.p.s.a., wskazane więc by było, aby sąd pouczył stronę o przymusie adwokackim. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, strona, która chce z tego środka zaskarżenia skorzystać, musi ustanowić pełnomocnika z wyboru, ponieważ ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie jest już możliwe (patrz B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 791).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.