Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznał W. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Następnie Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego K. P. W piśmie z dnia 9 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 150% stawki minimalnej oświadczając, iż koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Natomiast podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 2 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240,00 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego w dniu 9 stycznia 2013 r. złożył pismo, w którym podtrzymał zarzuty skargi i wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 150% stawki minimalnej. Jednakże nie uzasadnił w żaden sposób powyższego wniosku.
Wobec tego, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, należało przyznać radcy prawnemu wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240,00 zł., podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 55,20 zł., a zatem łącznie 295,20 zł.