Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w sprawie zasiłku celowego. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 06 października 2009 r. Sąd przyznając skarżącemu prawo pomocy ustanowił mu radcę prawnego.
Na rozprawie w dniu 16 lutego 2010 r. i pismach procesowych z dnia [...] i [...] r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, kosztów sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i kosztów korespondencji kierowanej do skarżącego ([...] zł.) - zgodnie z przepisanymi normami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. nr 163 poz. 1348 ze zm.). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu I instancji wynosi 240 zł, zaś stosownie do § 18 ust.2 pkt.2 b tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 120 zł (50% kwoty 240 zł). Z mocy § 2 ust. 3 wynagrodzenie to powiększa się o stawkę podatku VAT. Z kolei w myśl § 19 pkt. 2 powołanego wyżej rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Biorąc pod uwagę powyżej naprowadzone wywody, a także nakład pracy pełnomocnika należało zatem orzec, jak w sentencji.