Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta C. odwołał H. K. z dniem [...] r. ze stanowiska Dyrektora Szkoły [...] Nr [...] w C..
W podstawie prawnego tego rozstrzygnięcia powołał art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) i art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 1996 r., Nr 67, poz. 329 z późn. zm.).
Zarządzenie to zostało doręczone H. K. w dniu [...]r., co potwierdza złożony przez niego osobiście podpis na piśmie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Nr [...].
Pismem z dnia [...] r., skierowanym do Prezydenta Miasta C. H. K. wezwał "organ prowadzący szkołę tj. Urząd Miasta w C." do usunięcia naruszenia prawa. W jego uzasadnieniu nadmienił, że został zawieszony w pełnieniu obowiązków na okres od dnia [...] r. do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Sąd Rejonowy III Wydział Karny w C.. Jednakże w dniu [...] r. został przez ten Sąd uniewinniony, a następnie Sąd Okręgowy w dniu [...] r. utrzymał w mocy wyrok uniewinniający. Zatem w pełni uzasadniony jest jego wniosek o usunięcie naruszenia prawa.
Zastępca Prezydenta Miasta C. udzielił w dniu [...] r. odpowiedzi na pismo H. K. podnosząc, iż upłynął już termin do wniesienia wniosku o usunięcie naruszenia prawa, określony w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie ustawą p.p.s.a.), dlatego wniosek ten stał się bezprzedmiotowy i nie ma podstaw do jego rozpatrzenia.
W skardze z dnia [...] r., wniesionej za pośrednictwem Prezydenta Miasta C. H. K. wniósł o uchylenie zarządzenia Prezydent Miasta C. dnia [...] r., któremu zarzucił naruszenie prawa materialnego, polegającego na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu przy jego odwołaniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...],r. pełnomocnik Prezydenta Miasta C. wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska powołał się na okoliczność, iż skarżący otrzymał powołane zarządzenie Prezydenta Miasta C. w dniu [...] r., a wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierował dopiero po upływie jednego roku od tej daty, a więc uchybił 14-dniowemu terminowi do jego złożenia. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, iż wobec skarżącego od [...] r. było prowadzone dochodzenie w sprawie naruszenia praw pracowniczych, a jego działania spowodowały wszczęcie przeciwko niemu postępowań cywilnych, karnych i dyscyplinarnych. Wszystkie te okoliczności nie wpływały na prawidłowe funkcjonowanie szkoły, dlatego wydane w sprawie zarządzenie było w pełni uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie z mocy art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd kontroli tej dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest więc zarządzenie Prezydent Miasta C. z dnia [...] r. prawidłowo, zdaniem Sądu, doręczone skarżącemu w dniu [...] r., co potwierdza złożony przez skarżącego podpis na piśmie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Nr [...], które znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy.
Przepis art. 38 ustawy o systemie oświaty nie wskazuje formy decyzji administracyjnej dla odwołania dyrektora szkoły. Jednakże nie oznacza to, że nie może ono nastąpić w formie zarządzenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
Tego rodzaju akt prawny może zostać zaskarżony do sądu administracyjnego w przypadku spełnienia wymogów określonych w art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej samej ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.
Analiza akt administracyjnych sprawy wskazuje, że skarżący w dniu [...] r. otrzymał zaskarżony akt, a zatem termin dla do skutecznego złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął z dniem [...] r. (poniedziałek).
Z pisma skarżącego z dnia [...] r., skierowanego do Prezydenta Miasta C. i złożonego w Kancelarii Urzędu Miasta C. w dniu [...] r. wynika, iż dopiero wówczas skarżący skierował wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W tej sytuacji skarżący uchybił terminowi do jego złożenia, a tym samym spóźnione jego dokonanie, które miało miejsce z sprawie nie może być uznane za prawidłowe.
W tym stanie rzeczy, skarga została wniesiona bez wyczerpania terminowo wniesionych środków zaskarżenia, wymaganych przepisem art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. i jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.
Odrzucenie skargi z tej przyczyny skutkuje tym, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie jest uprawniony do badania dalszych jej zarzutów.