Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Nr [...] skierowaną do J.Z. a dotyczącej cofnięcia od 1 września 2006 r. do 30 czerwca 2007 r. stypendium szkolnego przyznanego decyzją z dnia [...] r. na rzecz D. L. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniosła J. Z.. W skardze tej wystąpiła o uwzględnienie jej skargi i o ponowne przyznanie stypendium szkolnego na rzecz D. L..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i przywołało dotychczasową argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skarżąca w trakcie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach ustnie do protokołu cofnęła wniesioną skargę akcentując, że zaskarżona decyzja jest dla niej rozstrzygnięciem korzystnym i umożliwiającym ubieganie się o przyznanie przedmiotowego stypendium.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż J. Z. w sposób skuteczny cofnęła skargę, Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy rozstrzygnięcia dotkniętego wadą nieważności.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.
su.