Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy w K., decyzją z dnia [...] r. Nr [...] orzekł w sprawie przyznania S. N. zasiłku stałego dla osoby w rodzinie w wysokości 257,00 zł miesięcznie na okres od 01 lutego 2016 r. do 31 stycznia 2017 r.
Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 18 marca 2016 r. Zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 01 kwietnia 2016 r. (piątek roboczy).
W dniu 04 kwietnia 2016 r. S. N.nadał w Urzędzie Pocztowym w B. (nie podpisane) odwołanie od tej decyzji datowane na 31 marca 2016 r. Drugi egzemplarz odwołania (podpisany) S. N. nadał w urzędzie pocztowym w dniu 07 kwietnia 2016 r.
Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. wydanym na podstawie art.134 w związku z art.129 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art.129 § 2 k.p.a. i w związku z tym odwołanie to pozostawia bez rozpatrzenia.
W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z brzmieniem art.129 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Kolegium zaznaczyło, iż S. N. wniósł odwołanie do organu i instancji (nie podpisane osobiście) w dniu 04 kwietnia 2016 r. Drugi egzemplarz odwołania (podpisany) S. N. nadał w urzędzie pocztowym w dniu 07 kwietnia 2016 r. W opinii organu, strona nie dotrzymała 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 01 kwietnia 2016 r., a zatem uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. Kolegium zaznaczyło, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa, oznaczałoby bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości (art.16 k.p.a.).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący S.N. domagał się uchylenia wyżej opisanego postanowienia i przyjęcia sprawy do rozpoznania. Wskazał, że decyzję odebrała jego żona (która choruje psychiatrycznie) informując go, iż decyzję odebrała w dniu 25 marca 2016 r., a zatem nie ponosi winy za uchybienie terminowi do złożenia odwołania.
Do skargi dołączył skierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
Wniosek ten został przekazany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie.
Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w K. z dnia [...] r. Nr [...].
Postanowienie to S. N. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który prawomocnym postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 1116/16 odrzucił skargę.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej zwanej P.p.s.a. - (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, czy decyzja wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony, czy narusza zasady współżycia społecznego i im podobnych.
Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując oceny zaskarżonego orzeczenia zgodnie ze wskazanymi normami Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga nie jest zasadna. Skarga nie zasługuje również na jej uwzględnienie z przyczyn, które Sąd obowiązany był wziąć pod uwagę działając z urzędu.
Przedmiotowa skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
W sprawie niniejszej orzeczenie organu I instancji zapadło w dniu [...] r. Doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 18 marca 2016 r. Orzeczenie to zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania.
Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. w zw. z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a zatem w przedmiotowym wypadku ustawowy czternastodniowy termin do jego wniesienia upływał w dniu 01 kwietnia 2016 r.
Natomiast strona skarżąca odwołanie takie, datowane na 31 marca 2016 r. nadała w urzędzie pocztowym w dniu 04 kwietnia 2016 r.
W tym stanie rzeczy strona skarżąca uchybiła terminowi do złożenia odwołania o trzy dni.
Art. 134 k.p.a. stanowi, że organ administracji stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz to, że postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Mając na uwadze wszystkie wyżej naprowadzone powody organ odwoławczy prawidłowo postanowieniem z dnia [...] r. opartym o cytowany wyżej przepis prawa stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania.
W tym stanie rzeczy - zdaniem Sądu Administracyjnego – organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy obowiązującego prawa.
Mając powyżej naprowadzone wywody na uwadze, pomimo subiektywnych odczuć strony skarżącej, Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa i brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, zgodnie z treścią art. 151 P.p.s.a.